Από ότι ακούω από τον πατέρα µου, το θείο µου, και πολλούς ερασιτέχνες ψαράδες στο μαγαζί µας, το λιμάνι της Καβάλας κρατούσε ανέκαθεν πολλές τσιπούρες, από τον Απρίλη μέχρι τον Οκτώβριο. Τα μεγέθη μερικών ψαριών φθάνουν σε βάρος ρεκόρ.
Είμαι πολύ τυχερός που ζω σε μια από τις ομορφότερες πόλεις της Ελλάδας. Ένα πραγματικά ευλογημένο μέρος για ερασιτέχνες ψαράδες, αφού στην «αγκαλιά» της κρατά πολλά και διάφορα ψάρια, στο γιαλό αλλά και στα βαθύτερα, γεμάτα από ξέρες σημεία. Η ποικιλία των ψαριών οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη διαμόρφωση της ευρύτερης θαλάσσιας περιοχής, καθώς περιτριγυρίζεται από το νησάκι Φιδονήσι, τη μαγευτική Θάσο, τη Θασοπούλα και το μεγάλο κάβο της Κεραµωτής, όπου μέχρι το Ποντολίβαδο υπάρχουν έξι νταλιάνια µε τσιπούρες, τα οποία τροφοδοτούν τη θάλασσα συνεχώς µε γόνο. Από τη μεριά της Περάµου υπάρχει ένας μεγάλος κάβος, ο Βρασίδας, µε πολλές τσιπούρες που ξεπερνούν σε βάρος ακόμα και τα τέσσερα κιλά. Παρόλα αυτά, συγκρινόμενος µε δυο-τρία καλά σημεία του λιμανιού µας, σίγουρα υστερεί. Όπως έμαθα από τον πατέρα µου, στο γέμισμα του φεγγαριού είναι ευνοϊκές οι συνθήκες για να πιάσουμε ψάρια σε μέγεθος ρεκόρ. Το 2001 µε την παρέα του (5 άτομα), σε μια μέρα έπιασαν 16 ψάρια από 1,5 έως 5,2 κιλά.
Φέτος, ο φίλος και πελάτης µας Παράσχος έπιασε πολλές τσιπούρες, αλλά ξεχώρισε µία που έφτανε τα 4.200 γρ. Αυτό το ψάρι µε έκανε να οργανωθώ, και να επιμείνω από την πρώτη κιόλας μέρα που ξεκίνησα το ψάρεμά τους από τις δέκα το πρωί έως τις οκτώ το βράδυ, στο μικρό λιμενοβραχίονα της Καβάλας, μπροστά στο Ναυτικό Όμιλο. Τα αποτελέσματα της προσπάθειάς µου ήταν μια τσιπούρα 800 γραμμαρίων, μια 370 και καμιά δεκαριά μουρµούρες και κακαρέλοι. Αυτή ήταν και η αρχή της µανίας µου για αυτό το ψάρεµα. Όποτε δεν είχα πολύ δουλειά στο μαγαζί, πεταγόµουν για λίγες ώρες, αλλά ελάχιστες φορές είχα επιτυχίες στα ολιγόωρα ψαρέματα. Εκεί παρενέβη ο πατέρας µου και µου εξήγησε ότι το ψάρεμα της τσιπούρας είναι απλό κι εύκολο, αλλά θέλει υπομονή και στρατηγική. Μπορεί να είμαι αρκετά μικρός, όμως έχω ψαρέψει αρκετές φορές µε σκάφος συντροφιά µε τον πατέρα µου, βγάζοντας πολλά και μεγάλα ψάρια (συναγρίδες, μαγιάτικα, βλάχους κ.α.). Σας πληροφορώ, όμως, ότι η συγκίνηση που ένιωσα βγάζοντας μια τσιπούρα 1400 γραμμαρίων ήταν εξίσου αξέχαστη και συναρπαστική. Αλλά πιο πολύ µου έμεινε χαραγμένη στη μνήμη, γιατί είχα την αυτονομία µου, γιατί ψάρεψα χωρίς βοήθεια από κανένα, παρά µόνο µε τις οδηγίες και τις συμβουλές των μεγάλων ψαράδων σε ηλικία. Τέλος, δε θα ξεχάσω την επομένη μέρα του πρώτου ψαρέματος, όταν δίπλα στην ταβέρνα του Περδίκη ψήσαμε δυο μεγάλα ψάρια που είχα πιάσει και τηγανίσαμε αρκετά μικρότερα, σε ένα πλούσιο τραπέζι για την οικογένειά µου και μερικούς φίλους-δασκάλους µου.
Ψάρεμα µε «παγίδες»
Διαλέγουμε ένα καλό σημείο και στήνουμε δύο ενισχυμένα surfcasting καλάμια, µε casting weight από 150-200 γραµµάρια, ταιριασμένα µε μηχανισμό baitrunner. Τα δολώνουμε µε μάνα ή μονοδόλι ντόπιο μεγάλο, περασμένο σε μονάγκιστρο μεγέθους 1/0-3/0, πάντα µε τη βοήθεια βελόνας δόλωσης. Για να είμαστε σίγουροι και ασφαλείς, πρέπει να έχουμε μαζί µας αρκετά σκουλήκια και κάθε μισάωρο να τα ελέγχουμε.
Τα μεγάλα αγκίστρια ονομάζονται «παγίδες», γιατί τα ογκώδη δολώματα που τα «συντροφεύουν» δε μπορούν να χαλάσουν εύκολα από τα μικρόψαρα, όση ώρα περιμένουν τη λαίμαργη τσιπούρα να βοσκήσει στα «άσπρα-µαύρα» για κοχλιούς, όστρακα, τσουτσούνια, φαραώ, καβούρια και διάφορα άλλα ημερήσια δολώματα. Στη συνέχεια, για να µη βαρεθούμε, έχουμε ένα ή δυο πιο ελαφρά καλαμάκια (ledgering) και τα ψαρεύουμε µε αρμάτωμα για μουρμούρες και κακαρέλους (λεπτά µονάγκιστρα και διπλαράκια), φροντίζοντας να είμαστε στημένοι δίπλα στα αρχικά καλάμια, παρακολουθώντας τα μαϊµουδάκια (ειδοποιητές).
Όταν ακούσουμε τα χαλαρά (λυτά) φρένα των baitrunner να γυρίζουν αργά, δίνουμε λίγα ακόµα περιθώρια προσµονής. Αντίθετα, στο νευρικό τράβηγµα των ψαριών χρειάζεται άµεσο γύρισµα της µανιβέλας και κάρφωµα. Βέβαια, η απόχη εννοείται ότι θα είναι δίπλα µας, για να βγάλουµε το ψάρι στη στεριά µε ασφάλεια.
Αρµατωσιά για µεγάλες τσιπούρες
Τα παράμαλλά µας τα έχουμε έτοιμα, δεμένα, µε θηλιά στη µία άκρη τους. Με τη βοήθεια βελόνας δόλωσης, περνάμε το δόλωμα (μάνα ή μεγάλο μονοδόλι) στο παράμαλλο, καταλήγοντας στο αγκίστρι µας. Στη συνέχεια, περνάμε τη θηλιά στη στριφταροπαραµάνα της αρματωσιάς µας.
Αρµατωσιά για µικρότερες τσιπούρες, σαργούς, µεγάλες µουρµούρες, κακαρέλους και ψαρέµατα σε φυκιάδες
Το μονοδόλι εισαγωγής αποτελεί ένα θαυμάσιο δόλωμα για όλα τα ψάρια. Το μειονέκτηµά του είναι ότι τρώγεται εύκολα από τα μικρόψαρα. Συνήθως το χρησιμοποιούμε για ψαρέματα σε φυκιάδες, όπου στο παράμαλλό µας τοποθετούμε ένα ανυψωτικό (floater), ώστε το δόλωμα να βρίσκεται πάνω από τις φυκιάδες. Το μήκος του παράμαλλου είναι γύρω στα 30-40 εκατοστά, λίγο µμεγαλύτερο από το ύψος που έχουν συνήθως οι φυκιάδες. Αν καταφέρουμε να βρούμε και ντόπια μονοδόλια τότε είμαστε σε ακόμη πλεονεκτικότερη θέση.
Άλλα εποχιακά ψαρέµατα
Η Καβάλα και η γύρω περιοχή ήταν και εξακολουθεί να είναι ένας καλός ψαρότοπος, για μεγάλη ποικιλία ψαριών και για τεχνικές τόσο παράκτιες όσο και «σκαφάτες».
•Εκτός από τις μεγάλες τσιπούρες που μπορούµε να τις αναζητήσουμε µε την τεχνική της «παγίδας» κυρίως κατά τους μήνες Απρίλιο έως Οκτώβριο, έχουμε τις μουρµούρες που κάνουν κοπαδιαστά την εμφάνισή τους, ξεκινώντας το Μάρτιο από το Πόρτο Λάγος και ανηφορίζοντας προς τα πάνω. Οι μουρµουροψαράδες πραγματοποιούν απίστευτες ψαριές αν τις πετύχουν, µε κοµµάτια πολύ σεβαστού μεγέθους.
•Οι μουρμούρες πάντως είναι ψάρια σε αφθονία μέσα στο λιμάνι της Καβάλας ακόμη και το καταχείμωνο.
•Τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο τα κατακλύζουν την περιοχή, και ακόμα και το λιμάνι βρίθει γοφαριών και παλαμίδων.
•Κακαρέλοι και μεγάλοι σαργοί είναι μόνιµοι κάτοικοι, καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Όμως μετά τους πρώτους νοτιάδες του Σεπτέμβρη, αφήνουν στην άκρη τις φοβίες και τους ενδοιασμούς, γιαλώνουν και αρπάζουν µε όρεξη τα δολώματά µας, είτε πρόκειται για «θύματα» του απίκο, είτε τρόπαια του casting. Το καλοκαίρι θα τους βρούμε σε βαθύτερα νερά, µε τη Θάσο να έχει την τιμητική της.
•Τις συναγρίδες θα τις συναντήσουμε γιαλωµένες από αρχές του Απρίλη μέχρι και Σεπτέμβριο. Μάλιστα, το κατακαλόκαιρο μπορεί να έχουμε επιτυχίες ακόμη και µε heavy casting στο εξωτερικό του λιμανιού.
•Τα καλαμάρια κατακλύζουν τα βαθιά κοµµάτια ολόκληρο το καλοκαίρι και τα συναντάμε µε το σκάφος µας, ενώ όταν αρχίσουν τα πρώτα κρύα θα γεμίσουν τις ρηχαδιές σε βάθη 15 ή και λιγότερα μέτρα.
•Φεβρουάριο, Μάρτη και Απρίλη, οι φίλοι του ψαρέματος της σουπιάς θα έχουν τη δυνατότητα για πλούσιες συγκινήσεις.
Πηγή: boatfishing.gr
