Για πάνω από έναν αιώνα το τζιν με τόνικ είναι ένας από τους πιο δημοφιλής συνδυασμούς με αλκοόλ που δημιουργεί το πιο εύκολο κοκτέιλ. Μια μελέτη του 2016 από την Ένωση Εμπορίου κρασιού και ποτού διαπίστωσε ότι μόνο στη Βρετανία οι πωλήσεις τζιν ανέρχονται σε σαράντα εκατομμύρια φιάλες ετησίως, ποσότητα αρκετή για τη δημιουργία 1,12 δισεκατομμυρίων τέτοιων ποτών.
Γνωστό και ως G&T, το τζιν με τόνικ που παραγγέλνουμε σήμερα στα μπαρ του κόσμου –κάποια από αυτά μάλιστα είναι αφιερωμένα σε αυτό το φαινομενικά απλό ποτό– φαίνεται να ξεκίνησε ως γιατροσόφι. Τον δέκατο όγδοο αιώνα ο Σκωτσέζος γιατρός George Cleghorn ανακάλυψε ότι η πικρή ουσία κινίνη μπορούσε να θεραπεύσει την ελονοσία.
Λίγο αργότερα, το ποτό δημιουργήθηκε για να βοηθήσει τους Βρετανούς στρατιώτες να την καταναλώνουν για να προστατευτούν από τη θανατηφόρα επιδημία κατά τη διάρκεια της κατοχής της ινδικής υποηπείρου. Ανακάτευαν το καθημερινό τους συμπλήρωμα κινίνης με ζάχαρη και νερό για να το κάνουν πιο εύγευστο, δημιουργώντας έτσι αυτό που οι εταιρείες αναψυκτικών ονομάζουν σήμερα «Indian Tonic Water».
Αυτοί οι ερασιτέχνες mixologists έριχναν και μια δόση τζιν στο «φάρμακό» τους για να το κάνουν πιο υποφερτό και ενδιαφέρον. «Το τζιν τόνικ έχει σώσει περισσότερες ζωές και μυαλά Άγγλων από όλους τους γιατρούς της αυτοκρατορίας», είπε κάποτε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ.
Ωστόσο, η κινίνη και ο φλοιός του φυτού κιγχόνη, από το οποίο προέρχεται, χρησιμοποιούνταν για ιατρικούς σκοπούς πολλούς αιώνες, κυρίως από τους ιθαγενείς του Περού. Το 1846 οι Γάλλοι είχαν αρχίσει επίσης να εκμεταλλεύονται την αντιελονοσιακή ιδιότητα της κινίνης, με τον χημικό και έμπορο κρασιού Joseph Dubonnet να δημιουργεί ένα απεριτίφ αναμειγνύοντας ενισχυμένο κόκκινο κρασί με κινίνη, βότανα και μπαχαρικά. Όπως και με τις βρετανικές ιστορίες για την προέλευση του τζιν τόνικ, το ποτό του Dubonnet λέγεται ότι προήλθε από μια προσπάθεια να δελεάσει τα μέλη της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων να πάρουν τα φάρμακά τους.
Δίψασες; Ρίξε μια ματιά στα μπαράκια της Καβάλας!
Πηγή: Lifo.gr
